Monday, March 8, 2010

என்ன பண்ணிட்டு இருந்தேன் இவ்ளோ நாளா

என்ன பண்ணிட்டு இருந்தேன் இவ்ளோ நாளா.. உண்மைய சொல்ல போனா பெருசா ஒரு வெங்காயமும் இல்ல. வேலைய விட்டுட்டு Work-from-Home னு ஒரு சீன்-அ போட்டுட்டு வெட்டியா பொழுத போக்கிட்டு இருக்கேன். சின்னதா ஒரு நாலஞ்சு client புடிச்சு வெச்சுருக்கோம். அவன் ஏதாது கேப்பான், நமக்கு அத பத்தி ஒன்னுமே தெர்லன்னா கூட, என்னம்மோ .நெட் அ கண்டுபிடிச்சதே நாந்தான்- னு அவன நம்ப வெச்சுட்டு ப்ராஜெக்ட்-அ வாங்கிட வேண்டியது. அப்றமா deadline-ku முந்தின நாள் நைட் தான் கோடு போடவே ஆரம்பிப்பேன். அது எப்படியும் நைட் முடிக்க முடியாது. நடுல orkut, gtalk லாம் இருந்தா எங்க இருந்து code எழுதறது. அப்றமா நைட், இல்ல இல்ல காலைல ஒரு நாலு அஞ்சு மணிக்கு போல படுக்க போனா எழுந்துக்க பன்னிரண்டு மணி ஆய்டும். அப்புறம் அப்டியே பொறுமையா எழுந்து பல்ல மட்டும் தேச்சுட்டு சாப்ட்டுட்டு டிவி பாத்துட்டு மறுபடி ஒரு நாலு மணிக்கு கோடு எழுத ஆரம்பிப்பேன். அதுக்குள்ள client ku விடிஞ்சிடுமா; விடிஞ்சதும் மொதல்ல நமக்கு தான் மெயில் அனுப்புவான். பாசக்கார பயபுள்ள. "Any updates?" அப்டிம்பான். அவன்கிட்ட சொல்லவா முடியும்? இல்ல தம்பி வேற வேலைய இருந்தேன், உன் ப்ராஜெக்ட்-அ பாக்க நேரம் இல்ல னு? "Its going very good. A last minute bug has surfaced. I'll send you the updates before EOD" னு மம்மி அ கண்ட MLA மாதிரி பம்மிட்டு ஒரு மெயில் அனுப்புவேன். எந்த EOD னு சொல்ல மாட்டோம்ல. EDT, GMT, IST nu ஏதாது ஒன்னு வர்றதுக்குள்ள முட்டி முனகி ஒரு வழிய அவனுக்கு அனுப்பினா அதுக்குள்ள மறுபடி அஞ்சு ஆறு மணி ஆய்டும். மறுபடி படுத்து பன்னிரண்டு மணிக்கு எழுந்து மறுபடி நாலு மணிக்கு ஆரம்பிச்சு.... The Legend Continues..

இப்படிதாங்க போய்ட்ருக்கு வாழ்க்க... But there's a change that has to come. பிள்ளையார் சுழி போட்ட்ருக்கேன். Work out aagum. ஆனதும் அடுத்த blog post. அது வரை உங்களிடமிருந்து வணக்கம் கூறி விடை பெறுவது உங்கள் வசந்த். (அட- ச்ச. வீட்ல ஓவரா சன் மியூசிக் பாத இப்படிதான்) என்ன்ன கொடும்ம சார் இது.